ट्रेन्डिङ:
मल्टिमिडियामा आउटसोर्स गर्ने कि आफ्नै कर्मचारी राख्ने ? सामाजिक सञ्जालमा समाचार शेयर गर्दा मानिस आत्मविश्वासी बन्छ- अध्ययन दशैंमा विदेशबाट आउँदा मोबाइल ल्याउनुभयो ? यस्तो छ एमडीएमएसमा दर्ता गर्ने तरिका डिशहोममै कक्षा ४ देखि १० सम्मको पढाई, ६ महिनादेखि रिचार्ज नगरेकालाई निःशूल्क सेवा बेजोस भन्छन् : मानिस अन्तरिक्षमा जन्मिएर छुट्टी मनाउन धर्तीमा आउनेछन् आउँदो मंगलबारदेखि फेसबुकमा पनि पोडकास्ट सुविधा जिमेलका उपयोगी १० टिप्स, जसले अन्त्य गर्नेछ तपाईंको झन्झट एनसेललाई समझदारीमै फ्रिक्वेन्सी दिने निर्णय कानूनसम्मतः प्राधिकरण अब क्यूआर कोड प्रयोग गरी ट्राफिक जरिवाना तिर्न सकिने एनसेलले ल्यायो नयाँ वाईफाई सिम, ४३० रुपैयाँमा ५० जीबी डेटा साथमा प्रभु टीभी फ्री
close

मल्टिमिडियामा आउटसोर्स गर्ने कि आफ्नै कर्मचारी राख्ने ?

टेकपाना टेकपाना

पुस १८, २०७८

मल्टिमिडियामा आउटसोर्स गर्ने कि आफ्नै कर्मचारी राख्ने ?

मल्टिमिडिया भन्नाले सञ्चारको त्यो पद्धति हो, जसले टेक्स्ट, अडियो, इमेज, एनिमेसन अथवा भिडिओ लगायतका विविध सामग्रीलाई एकसाथ समेटेर प्रस्तुत गर्ने गर्दछ ।

प्रिन्ट सामग्री र अडियो रेकर्डिङजस्तो अडियन्ससँग अन्तर्क्रियालाई नगर्ने मास मिडियाको तुलनामा मल्टिमिडिया पृथक छ । भिडिओ पोडकास्ट, अडियो पोडकास्ट र एनिमेसन गरिएका भिडिओहरू मल्टिमिडियाका केही लोकप्रिय उदाहरण हुन् ।

विश्वव्यापी रुपमा मल्टिमिडिया क्षेत्र विकसित भइरहेको छ । त्यसैगरी नेपालमा पनि यसको विकास जारी छ । यसभित्र पनि फरक नाम र विधा छन् । पछिल्लो समय नेपालले पनि डिजिटल प्रिन्ट माध्यममार्फत मल्टिमिडियालाई आत्मसात गरिरहेको छ । जस्तै; होर्डिङ बोर्ड, लेटर हेड, ब्यानरहरू र भिजिटिङ कार्ड आदि अझैपनि प्रयोगमा छन् ।

मल्टिमिडियाको प्रचलनलाई उचाइमा पुर्‍याउन प्रिन्ट माध्यममात्र नभएर सामाजिक सञ्जाल, भिडिओ विज्ञापनहरू र चलचित्र उद्योगको विशेष भूमिका रहेको छ । विश्वको परिप्रेक्ष्यमा हेर्ने हो भने नेपाल थोरै जनसंख्या भएको देश भएतापनि यहाँको मल्टिमिडिया उद्योग द्रुततर वृद्धि भएको देखिन्छ ।

मानिसको जीवनशैलीमा आएको परिवर्तन, नयाँ व्यवसाय र प्रविधिको विकाससँगै पहिलाको तुलनामा देशमा जनशक्तिको माग उच्च बनेको छ, अर्थात चाप बढेको छ ।

हामीमध्ये धेरैको कोभिडसँग ‘नराम्रो’ अनुभव छ । कतिपय त अझैपनि यससँग गुज्रिरहेको अवस्था छ । यद्यपि यसले मल्टिमिडियाको विकासमा भने महत्वपूर्ण भूमिका खेलेको छ । 

कोभिड अगाडिकाे समय

कोभिड महामारीअघि सबै क्षेत्र सामान्य नै थियाे । प्रिन्ट, विज्ञापन, युट्युव, सामाजिक सञ्जाल, इभेन्टहरू, चलचित्र हलका साथै स्कुल कलेजहरू नियमित रुपमा चलिरहेका थिए । तर मल्टिमिडियासँग जोडिएका सबै काम शतप्रतिशत चालू थिए, कुनै किसिमको राेकावट थिएन ।

छापाखानाका कामहरू एकदम राम्रो चलिरहेको थियो । विज्ञापन कम्पनीहरूको पनि काम राम्रै चलिरहेको थियो । एक हिसाबले व्यवसाय चल्ने किसिमकै काम भइरहेका थिए । त्यसैगरी स्कुल र कलेज पनि ठीकठाक नै थियो, विद्यार्थीहरूको राम्रो उपस्थिति थियो, ब्राण्डिङ र प्रिन्टिङमा अभ्यस्त थिए ।

नेपालमा युट्युव र इन्टरनेटको दुनियाँ पनि सामान्य हिसाबले चलिरहेको थियो । नयाँ स्टार्टअप कम्पनीहरू खुल्दै थिए र उनीहरूले विज्ञापन कम्पनी अथवा डिजाइनर/मोसन आर्टिस्ट/ भिजुअल ईफेक्ट आर्टिस्ट/ एनिमेसन आर्टिस्ट खोजिरहेका थिए ।

माग र पूर्तिको श्रृंखला अनुसार उल्लेख्य संख्यामा नयाँ शिप विकाससम्बन्धी ट्रेनिङ हाउसहरू सुरु गरिँदै थिए । संक्षेपमा भन्नुपर्दा, लगभग सातदेखि नाै वटा एनिमेसन ट्रेनिङ इन्स्टिच्युटहरू, पाँचदेखि १० वटासम्म राम्रो लगानी गरिएका ब्राण्डिङ एड्भर्टाइजिङ कम्पनी र ४०० को हाराहारीमा लोकल रजिष्ट्रर भएका विज्ञापन कम्पनीहरू रहेको पाइयो । देशभित्रका छापाखानाको कुरा गर्ने हो भने त नगन्य मात्रामा नै छन् ।

देशमा कति फराकिलो बजार छ भन्ने कुरा अहिलेसम्मको फिगरले नै देखाउँछ । यसले विशेषगरी काठमाडौं उपत्यकाभित्रको बजारलाई दर्शाउँछ । 

कोभिडपछिको समय

कोरोनाको माहामारी भित्रिएसँगै विस्तारै लकडाउन सुरु भयो । एकाएक सबै कुराहरूमा बद्लाव आयो । जसले गर्दा मल्टिमिडियाको क्षेत्र पनि यसको प्रभावबाट अछुतो/अलग रहेन । हामीमध्ये धेरैले अधिकांश समय इन्टरनेटमा बिताउन थाल्यौं । जसले गर्दा सामाजिक सञ्जालको हाइपमा रह्यो ।

यसको वृद्धिले वेब प्लेटफर्ममा आधारित युट्युवको अत्यधिक चाप बढ्यो । एकाएक युट्युवकर्मीहरू ‘फेमस’ हुन थाले । सँगै टिकटक कन्टेन्ट र प्रयोगकर्ता पनि भाइरल हुने क्रम बढ्न थाल्यो ।

अहिले इन्टरनेटको पहुँच सर्वव्यापी बनेको छ । हामीसँग सूचनाको कमी छैन, इन्टरनेटको माध्यमबाट आवश्यकताअनुरुप न्युज पोर्टलहरूमा सजिलै प्राप्त गर्न सकिन्छ ।

समाचारजन्य सामग्रीका लागि पत्रपत्रिका र रेडियो/टेलिभिजनमा निर्भर गर्नुपर्ने अवस्था रहेन । प्रायः मानिसको जीवनशैली प्रविधिको गतिसँगै समानान्तर रुपमा चलिरहेको छ ।

कोभिडअगाडि डिजिटल मार्केटिङलाई विकल्पका रुपमा मात्र लिइन्थ्यो । तर अहिले अधिकांश कम्पनीहरूले डिजीटल मार्केटिङलाई पहिलो प्राथमिकतामा राख्न थालेका छन् । जसका लागि एसईओको प्रयोग गर्ने गरेका छन् ।

महामारीपछिको समयलाई नियालेपछि मलाई लाग्यो कि, हामी धेरै हतारमा अघि बढ्न चाहन्छौँ । अहिलेको पुस्ताले वास, गाँस र कपासलाई भन्दा धेरै मल्टिमिडियालाई महत्व दिन थालिसकेका छन् । 

मेरो व्यक्तिगत कुरा गर्नुपर्दा मैले काठमाडौं उपत्यकाभित्र मल्टिमिडिया इन्स्टिच्युट चलाइरहेको छु । मैले १७ वर्षदेखि यो इन्ड्रस्टीको विस्तारलाई नजिकबाट नियालेको छु ।

मैले विभिन्न कम्पनीहरूको उतारचढावलाई देखेपनि मल्टिमिडियामा भने खासै गिरावट देखेको छैन । कोभिडको महामारीले मलाई पनि भयवित तुल्याएको थियो, तर अहिले आएर यसरी मजबुत भयो कि, म पनि आश्चर्यचकित भएँ ।

अहिले समय बद्लिएको छ । मल्टिमिडियामा विद्यार्थीहरूको रुचि बढेको छ । खासगरी ग्राफिक्सप्रतिको मोह उल्लेख्य छ । साथै विज्ञापन एजेन्सीहरूले पनि मोसन ग्राफिक डिजाइनर र सिनियर ग्राफिक डिजाइनर खोजिरहेका छन् ।

कम्पनीहरूले अन्य विज्ञापन कम्पनीका डिजाइनरभन्दा आफ्नै कम्पनीको डिजाइनर राख्न रुचाउँछन् । तसर्थ विद्यार्थीदेखि व्यवसायसम्म सबै ठाउँको प्रकृतिमा परिवर्तन आएको छ । यसको मतलब माग र पूर्तिमा फराकिलो परिवर्तन आएको छ ।

महामारीअघि र पछि मेरो संस्था भिजिट गर्न आएका विद्यार्थी संख्यामा आएको परिवर्तनले मलाई अचम्मित बनायो । कोभिडभन्दा पहिला प्राय प्लस टु ‍गरेका र स्नातक सकेका विद्यार्थीहरू आउने गर्थे ।

उनीहरू मल्टिमिडिया सिकेर करिअर सुरू गर्न चाहन्थे । कहिलेकाहिँ व्यवसायीहरू यो क्षेत्रमा कसरी काम गरिन्छ भनेर आइडिया बटुल्न आउने गर्थे । ताकि उनीहरूलाई राम्रा डिजाइनर आर्टिस्टहरूसँग काम गर्न मद्दत पुगोस् ।

अहिले नयाँ स्टार्टअप कम्पनीका संस्थापकहरू पनि मल्टिमिडिया सिक्न आउँछन् । उनीहरू सामाजिक सञ्जालमा आफ्नो कम्पनीको राम्रो छवि स्थापित गर्नका लागि आउने गरेका छन् । यसका लागि कर्मचारी झिकाउनुभन्दा आफैं यस विषयमा जानकार रहन खोज्नु एकदम सान्दर्भिक छ ।

महामारीभन्दा अगाडि हाम्रो ध्यान विद्यार्थी संख्यामा केन्द्रित हुन्थ्यो । तर अहिले संख्यामा भन्दा पनि गुणस्तरमा हाम्रो ध्यान केन्द्रित भएको छ, जुन आफैंमा गर्वको कुरा हो ।